عضو شورای عالی حوزه: رسانه ملی حرمت ایام فاطمیه را نگاه دارد

آیت الله سید محمد غروی در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه با اشاره به این که پنجم فرودین ماه سال جدید، مصادف با سیزدهم جمادی الثانی، سالروز شهادت فاطمه زهرا(س) ( فاطمیه اول) می باشد، اظهار داشت: با عنایت به جایگاه و جلالت بس رفیع سیده زنان عالم حضرت فاطمه (س) و نقشی که این بانوی بزرگ اسلام در دفاع از حریم امامت و ولایت داشتند، جا دارد که مردم ما در تعطیلات نوروز ، حرمت ایام فاطمیه را نگاه دارند. وی همچنین افزود: بزرگان ما همواره بر لزوم حفظ حرمت و حریم ایام فاطمیه تاکید داشته و دارند و لذا انتظار می رود که در چنین ایامی هم مسئولان و هم مردم، به این مساله کلیدی عنایت و توجه لازم را داشته باشند. عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم خاطرنشان کرد: انشاالله این امید می رود که در فاطمیه اول امسال در فضای جامعه، جو غالب متناسب با همین ایام باشد و نه فضای شادی و خوشحالی. وی در ادامه تاکید کرد: در این میان به ویژه رسانه های جمعی خصوصا صدا و سیما و مسئولان آن باید توجه داشته باشند که برنامه ها در ایام فاطمیه متناسب باشد و خدای ناکرده با آلودگی ها و برنامه های نامناسب، شان و حرمت این ایام خدشه دار نشود. آیت الله غروی همچنین تصریح کرد: بی شک بی حرمتی نسبت به ایام بسیار مهم فاطمیه به هیچ وجه در شان نظام و کشور اسلامی ما نیست و لذا همه مردم و مسئولان باید حرمت دار چنین ایام و مناسبت هایی باشند.

راهکار آیت‌الله العظمی مکارم‌شیرازی برای مقابله با تحریم‌ها

به گزارش خبرگزاری حوزه، این مرجع تقلید در دیدار جانشین فرماندهی کل سپاه ومسئولان بنیاد شهید با تاکید بر ضرورت توجه نخبگان و اندیشمندان به عوامل پیشرفت اسلام در آغاز و عقب گرد در برهه های دیگر، اظهار داشتند: امروز مسلمانان بیدار شده اند و می خواهند عقب ماندگی شان را در پرتو بیداری اسلامی جبران کنند.

حضرت آیت الله مکارم شیرازی با استناد به حدیثی از پیامبر اسلام(ص) یادآور شدند: آنچه عامل پیشرفت مسلمانان صدر اسلام شد، سادگی در زندگی، زهد  و یقین به آیین حق اسلام بود.

معظم له با بیان این که آرزوهای دور و دراز، زندگی های پرزرق و برق و دلبستگی به دنیا انسان را از خدا غافل می کند، خاطرنشان کردند: آرزو و شک سبب تزلزل مبانی اعتقادی و عامل عقب ماندگی است.

ایشان در پایان با اشاره به این که عقب نشینی دشمن در عرصه های مختلف ثمره مقاومت و ایستادگی است، گفتند: در شرایط محاصره اقتصادی اگر ساده زیست باشیم می توانیم به راحتی با تحریم ها مبارزه کنیم و هیچ اتفاقی هم در زندگی و جامعه ما نخواهد افتاد.

معظم له تجمل گرایی را یک آفت دانسته و گفتند: یکی از شیطنت های غرب این است که کشورهای دیگر را به وسائل تجملاتی و تشریفاتی، انواع زندگی های پرزرق و برق، وسائل مختلف صنعتی وابسته کند و پس از آن بر آنها حکومت می کنند.

این مرجع تقلید همچنین با تاکید بر لزوم تقویت بنیه اعتقادی جوانان، افزودند: اگر مبانی اسلامی در جوانان محکم باشد و عشق به شهادت در آنها وجود داشته باشد، دشمن نمی تواند هیچ کاری انجام دهد.

حضرت آیت الله مکارم شیرازی، روحیه ایمانی جوانان ایران اسلامی را عامل هراس دشمنان ارزیابی کرده و تاکید کردند: دشمنان ما بارها گفته اند که می خواهند به ایران حمله کنند، ولی می داننند جوانان جان برکف بسیج، سپاه و ارتش، با آنها مقابله خواهند کرد.

ایشان زندگی بدون هدف را پوچ توصیف کرده و ابراز داشتند: سربازان آمریکایی در عراق و افغانستان چون هدفی ندارند مبتلا به بیماری های روانی شده اند و دست به خودکشی می زنند.

معظم له با بیان این که جوانان ما با عشق و علاقه پای به جبهه ها می گذاشتند، یادآور شدند:‌ جوانان با عشق و شور به میدان جنگ می رفتند و خانوده ها شهدای  خود را با عشق تشییع می کردند.

ایشان خطاب به مسئولان حاضر در جلسه گفتند: وظیفه شما فرماندهان سپاه و بخش های فرهنگی این است که این شعله ایمان را زنده نگه دارید و ساده زیستی را ترویج کنید.

حضرت آیت الله مکارم شیرازی در پایان آینده کشور و انقلاب را روشن توصیف کرده و اظهار داشتند: انشاءالله با افتخار، سربلندی و استقلال کامل و حاکمیت اسلام زندگی خواهیم کرد و امیدواریم این برنامه تا قیام حضرت ولی عصر(عج) همچنان باقی و برقرار بماند.

تاکید آیت‌الله العظمی مکارم بر انتخاب نام‌های مناسب برای فرزندان

بسم الله الرحمن الرحیم قبل از هر چیز این ایام مبارک و همچنین تشکیل این همایش کم نظیر را که درباره فرهنگ نام و نام گذاری است به همه شما عزیزان و دست اندرکاران تبریک می گویم و امیدوارم از برکات آن برخوردار باشید. مساله نام گذاری در اسلام و فرهنگ اسلامی اهمیت خاصی دارد؛ به طوری که قرآن با صراحت میگوید: نام چند نفر از انبیاء و بزرگان دین را خداوند انتخاب فرموده از جمله حضرت مسیح"اسمه المسیح عیسی ابن مریم"(آل عمران آیه 45)و حضرت یحیی پیامبر" یا زکریا انا نبشرک بغلام اسمه یحیی لم نجعل له من قبل سمیا"(مریم آیه 7) و مخصوصا خود مریم" و انی سمیتها مریم"(آل عمران آیه 36) که خداوند متعال نام های آنها را برگزیده و از همه مهم تر نام آسمانی پیغمبر اکرم(ص)" و مبشرا برسول یاتی من یعدی اسمه احمد"(سوره صف آیه 6) و در احادیث نیز وارد شده که نام های امام حسن و امام حسین(ع) را خداوند متعال برگزیده و پیام آن از آسمان به پیغمبر اکرم (ص) و امیر مؤمنان علی(ع) داده شده است. دلیل این اهمیت نیز روشن است؛ زیرا بیشترین تلقین که انسان در ایام عمر خود دارد، تلقین حاصل از نام او است.هرگاه نام یکی از اولیاء الله بر او نهاده شود کرارا به یاد آن بزرگ می افتد و از برکات آن نام و صفات برجسته او بهره می گیرد و همچنین هنگامی که القاب پر معنایی مانند علوی و حسنی و حسینی و دلیر و شجاع و نیکوکار و باکرم و مانند اینها بر او نهاده شود از معانی آنها آگاهانه و ناآگاهانه الهام خواهد گرفت و اینها را نباید دست کم گرفت. اضافه براینها نهادن نام اولیاء و بزرگان دین سبب پیشرفت و بالنده شدن فرهنگ دین و آئین خدا در جامعه می شود و لذا در روایات اسلامی نامگذاری خوب یکی از حقوق فرزندان بر پدر و مادر شمرده شده و حتی طرز نام گذاری را در روایات معصومین(ع) به ما آموخته اند. بنابراین برهمه پدران و مادران لازم است نسبت به این مساله اهمیت فوق العاده بدهند و از انتخاب نام های نامناسب برای فرزندان خود پرهیز کنند و نامی برگزینند که مایه سرافرازی و خوشبختی آنها گردد. بار دیگر تشکیل این همایش ابتکاری را به همه شما عزیزان و مؤسسین محترم تبریک می گویم.                                                                                           والسلام علیکم و رحمة الله

دعا از دیدگاه اميرالمؤ منين علی عليه السلام

اميرالمؤ منين علی عليه السلام فرموده :
 
دعاء كليدهاى نجات و گنجينه هاى رسـتـگـاريـسـت ، و بـهـترين دعاء آن دعائيست كه از سينه خاك و دلى پرهيزكار بر آيد، و وسـيـله نجات در مناجات است
 
و خلاصى به اخلاص آيد، و چون فزع و بى تابى سخت شود مفزع و پناهگاه خدا است

چگونه از بلاهای ماه صفر در امان بمانیم

مرحوم محدث جلیل القدر شیخ عباس قمی در مفاتیح الجنان اعمالی را برای این ماه و در امان ماندن از بلاهای این ماه بیان کرده اند

ایشان در این خصوص آورده اند؛ اين ماه به نحوست معروف است و براى رفع نحوست آن  هيچ چيز بهتر از تصدق و ادعيه و استعاذات وارده نيست و اگر كسى بخواهد كه از بلاهاى نازله در اين ماه  محفوظ ماند در هر روز ده مرتبه  دعای ذیل را بخواند :

يَا شَدِيدَ الْقُوَى وَ يَا شَدِيدَ الْمِحَالِ يَا عَزِيزُ يَا عَزِيزُ يَا عَزِيزُ ذَلَّتْ بِعَظَمَتِكَ جَمِيعُ خَلْقِكَ فَاكْفِنِي شَرَّ خَلْقِكَ يَا مُحْسِنُ يَا مُجْمِلُ يَا مُنْعِمُ يَا مُفْضِلُ يَا لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِين‏

وقایع ماه صفر

شیعیان و محبان اهل بیت(ع)، ماه صفر را همانند ماه محرم از ایام سوگواری و عزاداری می دانند. زیرا در آغاز این ماه، سپاهیان یزید بن معاویه، خانواده بی پناه امام حسین(ع) و بازماندگان دشت کربلا را به حالت اسیری وارد سرزمین شام نموده و آنان را در فشار روحی و روانی قرار دادند و از هر جهت زمینه آزار و اذیتشان را فراهم کردند. طبق نقل تاریخ یکی از کودکان خردسال امام حسین(ع)، به نام حضرت رقیه(س) بر اثر تحقیر و توهین روز افزون دشمن و سختی های اندوه بی پایان از دست دادن پدر، مظلومانه و غریبانه در خرابه شام بدرود حیات گفت و غم بازماندگان کربلا را تشدید نمود. بیستم این ماه مصادف با اربعین شهادت امام حسین(ع) و یارانش در کربلا است. علاوه بر آن، رحلت پیامبر گرامی اسلام(ص) و شهادت جانگداز امام حسن مجتبی(ع) در بیست و هشتم و شهادت امام رضا(ع) در آخرین روز این ماه قرار گرفته است.

بنابراین، سراسر این ماه برای محبان اهل بیت(ع)، ایام حزن و اندوه و عزاداری و سوگواری است.

* اول صفر

- وارد كردن سر مطهر امام حسين (ع) به شام

بنى اميه اين روز را به خاطر ورود سر مطهر امام حسين (ع) به شام عيد قرار دادند.

در این روز همچنین کاروان اسرای کربلا به شام وارد شد و یزید برای آزار و اذیت خاندان پیامبر اسلام به تزیین شهر و شادی و پایکوبی مردم داد.

- شروع جنگ صفين

پس از بى نتيجه ماندن نامه‌ها و موعظه‌هاى اميرالمؤمنين (ع) به معاويه در ماه محرم، در روز چهارشنبه اول صفر سال 38 ه‍ لشكر اميرالمؤمنين (ع) در مقابل لشكر شام صف كشيدند. سرانجام با حيله چند برگ از قرآن بر سر نيزه كردند، و ماجراى حكمين پيش آمد.

* دوم صفر

- مجلس يزيد

در اين روز بنابر نقلى اسراى آل رسول را وارد مجلس يزيد كردند.

- شهادت زيد بن على بن الحسين (ع)

در سال 121 ه‍ زيد بن على بن الحسين (ع) در كوفه به شهادت رسيد. خروج او در اول محرم بوده است. پس از دفن در اين روز يا 19 ربيع‌الاول قبر او را شكافتند و بدن آن بزرگوار را از قبر خارج نمودند و به زمين كشيده به دار زدند.

* پنجم صفر

- شهادت حضرت رقيه (س)

در روز پنجم ماه صفر سال 61 ه‍ حضرت رقيه مظلومانه به شهادت رسيد. نام شريفش “رقيه”، “فاطمه” و “زينب” است. پدرشان مولانا الشهيد اباعبدالله الحسين (ع) و مادرشان ام اسحاق است.

ولادت آن حضرت در مدينه بود و در سن سه سالگى يا بيشتر بود.

همراه با اسرا به كوفه و شام برده شد و در مسير چهل منزل راه شام رنجهاى فراوانى ديد.

در شام بعد از ديدن سر نورانى پدر با پيشانى شكسته در خرابه، آنقدر ناله زد و گريست تا به ملكوت اعلا پيوست، و بدن شريف آن حضرت را شبانه دفن كردند.

- ولادت امام موسى بن جعفر (ع)

بنابر مشهور در اين روز (يكشنبه) به سال 128 ه‍ در “ابوأ” بين مكه و مدينه حضرت موسى بن جعفر (ع) به دنيا آمدند. پدر والا مقام آن حضرت امام صادق (ع) و مادر ايشان حميده المصفاة (ع) مى باشند.

مشهورترين لقبهاى آن حضرت صالح، صابر، امين و كاظم، و مشهورترين كنيه آن حضرت ابوالحسن است. اگر چه اميرالمؤمنين (ع) و امام زين العابدين (ع) هم مكنى به اين كنيه اند، ولى در كتب اخبار از امام كاظم (ع) به ابوالحسن اول، واز امام رضا (ع) به ابوالحسن ثانى و از حضرت عادى (ع) به ابوالحسن ثالث تعبير مى كنند. البته گاهى به خاصر تقيه، از آن حضرت به عنوان عبد صالح، فقيه و عالم نيز تعبير كرده اند.

* هشتم صفر

- وفات حضرت سلمان (ره)

حضرت سلمان (ره)در سال 36 ه‍ در مدائن از دنيا رفت. او را سلمان پاك و سلمان محمدى لقب داده اند.و در خطاب به او گفته اند: السلام عليك يا من خلط ايمانه بأهل البيت الطاهرين.

اميرالمؤمنين (ع) فرمودند: “سلمان از كسانى بود كه بر حضرت زهرا (ع) نماز خواند”.

همچنين امام صادق (ع) فرمودند: “سلمان علم اول و آخر را درك كرد، و او دريايى است كه هر كسى را بهره اى از آن نيست، و او از ما اهل بيت است”.

شرح حال آن بزرگوار در كتابهاى مختلف بيان شده، و در بزرگى مقام و قدر او همين اندازه بس كه مولانا اميرالمؤمنين (ع) وسايل غسل و كفن او را آوردند و او را غسل داده كفن نمودند و بر او نماز خوانده دفن نمودند.

جبرئيل به پيامبر (ص) عرضه داشت : “اشتياق بهشت به سلمان بيشتر از اشتياق او به بهشت است”.

* نهم صفر

- شهادت عمار و خزيمة

در اين روز در سال 37 ه‍ عمار ياسر به سن 93 سالگى و خزيمة بن ثابت در جنگ صفين به شهادت رسيدند.

- جنگ نهروان

در نهم صفر سال 39 ه‍ فتح نهروان واقع شد؛ و ذوالثديه رئيس خوارج به درك واصل شد.

* چهاردهم صفر

- شهادت محمد بن ابى بكر

در اين روز در سال 38 ه‍ محمد بن ابى بكر در سن 28 سالگى به دستور معاويه و عمرو عاص به وسيله زهر به شهادت رسيد، بعد از شهادت، او را در شكم حمار مرده اى گذاشتند و سوزاندند.

* بیستم صفر (اربعين)

- اربعين سيد الشهداء (ع)

در چنين روزى چهل روز از فاجعه مولمه شهادت امام حسين (ع) و اهل بيت و اصحاب باوفايش مى گذرد.

- زيارت جابر از كربلا

در اين روز در سال 61 ه‍ جناب جابر بن عبد الله انصارى و همراهانش قريب به چهل روز بعد از شهادت امام حسين (ع) از مدينه به كربلا وارد شدند. او به همراه عطيه قبر حبيبش سيد الشهدأ (ع) را زيارت كرد.

- بازگشت اهل بيت (ع) به كربلا

بنابر مشهور در چنين روزى اهل بيت (ع) از شام به كربلا بازگشتند.

- ملحق شدن رأس مطهر امام حسين (ع) به بدن مطهر

در اين روز - بنا بر قول سيد مرتضى - رأس شريف امام حسين (ع) توسط امام زين العابدين (ع) از شام به كربلا آورده شد و به بدن مطهر آن حضرت ملحق گرديد(.

 

* بیست و پنجم صفر

- طلب دوات و قلم از سوی پيامبر (ص)

در اين روز پيامبر (ص) دوات و قلم طلبيدند تا بنويسند كه خلافت بلافصل براى اميرالمؤمنين (ع) است، ولى یکی از اصحاب مانع از اين كار شد و به ساحت اقدس نبوى (ص) جسارت كرد و گفت : ان الرجل ليهجر: “اين مرد هذيان مى گويد”!

همچنين پيامبر (ص) در اين روز بر منبر رفتند و خطبه خواندن و مردم را موعظه نمودند و به پيروى از قرآن و عترت فراخواندند.

 

* بیست و ششم صفر

- تجهيز لشكر اسامه

در اين روز در سال 11 ه‍ پيامبر (ص) به عده اى خاص از صحابه و به خصوص ابوبكر و عمر و عثمان امر فرمودند براى سفر به روم و جنگ با روميان به اميرى اسامه بن زيد آماده شوند. آنان از اين امر كراهت داشتند و نسبت به فرماندهى اسامه بر سپاه اسلام به خاتم‌الانبياء (ص) اعتراض كردند. حضرت فرمودند: “خدا لعن كند كسى را كه از لشكر اسامه تخلف كند”، ولى با اين حال بسیاری از اصحاب تخلف كردند و بازگشتند!

 

* بیست و هشتم صفر

- ارتحال جانسوز رسول خدا (ص)

ارتحال جانگداز و مظلومانه اشرف مخلوقات خاتم‌الانبياء محمدبن‌عبدالله (ص) در سال 11 ه‍ در سن 63 سالگى بوده است؛

پيامبر (ص) هنگام بيمارى فرمودند: حبيبم را نزد من حاضر كنيد. عايشه و حفصه پدران خود را نزد آن حضرت حاضر نمودند. پيامبر (ص) روى مبارك خويش را از آنان برگردانيد و فرمود: “حبيبم را نزد من حاضر كنيد”. سپس دنبال على‌بن‌ابى‌طالب (ع) فرستادند. چون نظر مبارك به آن حضرت افتاد او را نزد خود خواند و كلماتى به حضرت فرمود. هنگامى كه على‌بن‌ابى‌طالب (ع) از نزد آن حضرت خارج شد، عمر و ابوبكر به او گفتند: “خليلت به تو چه گفت”؟ فرمود: “هزار باب علم به من حديث كرد كه از هر باب هزار باب ديگر باز مى شود".

- آغاز امامت اميرالمؤمنين (ع)

اولين روز امامت حضرت اميرالمؤمنين على‌بن‌ابى‌طالب (ع) است، و زيارت آن حضرت در اين روز مستحب است. بحارالانوار: ج 97 ص 384.

- آغاز غصب خلافت

اولين روز غصب ظالمانه خلافت و خانه نشين كردن اميرالمؤمنين (ع) و شكستن بيعت روز غدير توسط اهل سقيفه بنى ساعده است (129).

- شهادت امام حسن مجتبى (ع)

در اين روز در سال 50 ه‍ امام حسن مجتبى (ع) به شهادت رسيد.

جعده دختر اشعث بن قيس با زهرى كه معاويه براى او فرستاده بود آن حضرت را مسموم كرد. معاويه همراه با زهر صد هزار درهم فرستاد و وعده كرد كه او را به عقد يزيد در آورد: ولى به وعده خود وفا نكرد.

 

* آخر صفر

- شهادت امام رضا (ع)

حضرت ثامن الحجج مولانا على بن موسى الرضا (ع) در سال 203 ه‍ به شهادت رسيدند. سن مبارك حضرت 49 يا 55 سال بوده است. ر 28 سفر مأمون انگور مسموم يا آب نار زهر آلود را به اجبار به حضرت امام رضا (ع) خورانيد).

 

منابع:

تقویم‌الشیعه، مستدرك سفينةالبحار. كافى، ارشاد، تتمةالمنتهى، منتهى‌الآمال، مجمع‌البحرين، مفاتیح‌الجنان، جلأالعيون، وسائل‌الشيعه

شهادت امام زین العابدین علیه السلام بر همه ی شیعیان جهان تسلیت باد

ماجرای گفت‌وگوی امام سجاد(ع) با پیرمرد شامی

یکی از مظلومیت های اهل بیت (ع) و شاید بزرگترین آنها عدم معرفت به شان و منزلت آنان  از سوی مردم است . آگاهی و بصیرت در باره شان و جایگاه اهل بیت (ع)  بی گمان نقشه دشمنان اهل بیت را در تضعیف شیعه نقش بر آب خواهد کرد.آنچه در ذیل می خوانید حکایتی از امام سجاد ع در اثبات حقانیت اهل بیت ع با پیرمرد ناآگاه است .

برخورد با دشمن ناآگاه

هنگامى كه اهل بيت امام حسين عليه السّلام را به عنوان اسير وارد شهر شام كردند و در بين ايشان حضرت سجّاد، امام زين العابدين عليه السّلام نيز با حالتى دلخراش حضور داشت ، مردم شام با تبليغات سوئى كه توسّط ماءمورين يزيد لعنة اللّه عليه شده بود، با شادمانى و سرور براى استقبال اسيران آمده بودند.

در بين مردم پيرمردى بود، جلو آمد و گفت : شكر خداى را كه مردان شما را كشت و آتش فتنه خاموش شد؛ و سپس به آن عزيزان دل شكسته ، بسيار دشنام و ناسزا گفت .

امام عليه السّلام در همان وضعيّتى كه بود، فرمود: اى پيرمرد! آنچه تو گفتى ، من گوش كردم و چيزى نگفتم تا آن كه سخن تو تمام شد؛ و آنچه خواستى گفتى ، اكنون ساكت باش تا من نيز سخنى گويم ؟

پيرمرد گفت : آنچه مى خواهى بيان كن .

حضرت فرمود: آيا قرآن خوانده اى ؟

پيرمرد گفت : آرى . حضرت فرمود: اين آيه قرآن را نيز خوانده اى :

((قُلْ لا اءسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ اءَجْرا إ لاّ الْمَوَدَّةَ فى الْقُرْبى )) يعنى ؛ من از شما پاداشى به جز مودّت و دوستى اهل بيتم را نمى خواهم .

پيرمرد پاسخ داد: آرى ، آن را خونده ام .

امام سجّاد عليه السّلام فرمود: ما اهل بيت - قُربى - هستيم ؛ و آيا اين آيه قرآن را ((وَآتِ ذَا القُرْبى حَقَّهُ)) ؛ حق و شئون اهل بيت را پرداخت و رعايت نمائيد، خوانده اى ؟

پيرمرد نيز گفت : آرى ، آن را هم خونده ام . حضرت فرمود: به راستى كه آن افراد، ما هستيم ؛ پس حقّ ما چگونه بايد رعايت گردد؟

پيرمرد شامى گفت : آيا واقعا شما همان ها هستيد؟

حضرت فرمود: بلى ؛ و سپس افزود: آيا اين آيه قرآن را ((وَاعْلَمُوا انَّ ما غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْى ءٍ فَإ نَّ لِلّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِى الْقُرْبى )) ؛ آنچه از غنائم و منافع را كه به دست مى آوريد، بايد يك پنجم آن را - به عنوان خمس - تحويل رسول خدا واهل بيتش دهيد، را خوانده اى ؟

پيرمرد گفت : بلى .

آن گاه امام عليه السّلام فرمود: ما اهل بيت رسول خدا هستيم ، و آيا اين آيه قرآن را ((إ نَّما يُريدُ اللّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ اءهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهيرا)) يعنى ؛ خداوند شما اهل بيت را از هر نوع گناه و آلودگى پاك و منزّه گردانده است ، را نيز خوانده اى ؟

در اين حال پيرمرد شامى دست هاى خود را به سوى آسمان بلند كرد و گفت : خداوندا به تو پناه مى برم ، خدايا توبه كردم ، سال ها است كه قرآن مى خوانده ام و اين چنين درك نمى كردم وامروز هدايت گشتم . احتجاج طبرسى : ج 2، ص 120، ح 172.

مصيبت من از يعقوب مهم تر بود

اسماعيل بن منصور  نقل می کند ،امام سجّاد، حضرت زين العابدين عليه السّلام پس از جريان دلخراش و دلسوز عاشورا بيش از حدّ بى تابى و گريه مى نمود.

روزى يكى از دوستان حضرت اظهار داشت : يابن رسول اللّه ! شما با اين وضعيّت و حالتى كه داريد، خود را از بين مى بريد، آيا اين گريه و اندوه پايان نمى يابد؟

امام سجّاد عليه السّلام ضمن اين كه مشغول راز و نياز به درگاه خداوند متعال بود، سر خود را بلند نمود و فرمود: واى به حال تو! چه خبر دارى كه چه شده است ، پيغمبر خدا، حضرت يعقوب در فراق فرزندش ، حضرت يوسف عليهماالسّلام آن قدر گريه كرد و ناليد كه چشمان خود را از دست داد، با اين كه فقط فرزندش را گم كرده بود.

وليكن من خودم شاهد بودم كه پدرم را به همراه اصحابش چگونه و با چه وضعى به شهادت رساندند.

و نيز اسماعيل گويد: امام سجّاد عليه السّلام بيشتر به فرزندان عقيل محبّت و علاقه نشان مى داد، وقتى علّت آن را جويا شدند؟

فرمود: وقتى آن ها را مى بينم ياد كربلاء و عاشورا مى كنم . مستدرك الوسائل : ج 2، ص 466، ح 19، كامل الزيارات : ص 107، ح 2.

ادامه نوشته

نهضت سرخ حسینی؛ الگوی دانشجوی بصیر و سیاسی

امروز (16 آذر) در تاریخ پرفراز و نشیب این مرز و بوم، روز بسیار مهمی است؛ روزی که سنگ فرش‌ دانشكده فني دانشگاه تهران به خون سه شهيدی رنگین شد که به جهت کسوتشان، آن را "روز دانشجو" نام نهادند و از آن روز تاکنون ، شانزدهم آذرماه همچون 13 آبان، به نماد استکبارستیزی ملت ایران به ویژه دانشجویان آگاه و بصیر آن شهره شده است.

دو، سه سالی است که چنین ایام خاطره انگیزی با ماه محرم حسینی تقارن یافته و بدین سان، روز دانشجو ، بیش از پیش رنگ و بوی قیام سرخ سید و سالار شهیدان را پیدا کرده است.

همان‌گونه که حسين بن علی (ع) در راه دفاع از حقیقت و احیای ارزش های الهی، خون مقدس خود را فدا کرد و زیر بار ذلت نرفت، دانشجويان نيز در این روز با تاسی از سیره سیدالشهدا(ع) و به یاد سه یار دبستانی خود، با سردادن شعار "هیهات مناالذله" ، شعور خود را با فرهنگ حسینی گره زده و بر زر و زور و تزویر یزید و یزیدیان مستکبر می خروشند.

سردمداران استكبار جهاني و در رأس آن آمريكاي جنايتكار، حقیقتا گمان نمي‌كردند كه 16 آذر 32، نقطه آغازين جنبشي شود كه از قلب آن چمران‌ها، علم‌الهدي‌ها ، باكري‌ها، احمدی روشن ها و ... به پا خاسته و همينه پوشالي ابرقدرت ها را در هم بشکنند.

جنبش دانشجویی به یقین، بر سه مولفه استکبارستیزی ، استعمار ستیزی و استبدادستيزي استوار بوده و البته چنین ماهیتی که بی شک الهام گرفته از پیام محرم حسینی است، باید همواره در سیر حرکتی این جنبش مشهود باشد.

نکته حایز اهمیت در این میان ، آن است که در این ایام، برخی جریانات به ظاهر دوستدار دانشجو و دانشگاه که تجربه تاریخی ثابت کرده همواره دغدغه خود و خط دهندگان اصلی شان را دنبال کرده اند  می کوشند تا در محیط های دانشجویی، نفوذ کرده و به القای شبهات و نشر اکاذیب در بین دانشگاهیان علیه نظام مقدس و مظلوم اسلامی بپردازند.

یکی از این دروغ های ناجوانمردانه، مخالفت نظام با دانشجوی سیاسی است و حال آن که مقام معظم رهبری به عنوان دیده بان همیشه بیدار انقلاب، همواره بر لزوم سیاسی بودن دانشگاه ها و بصیرت سیاسی دانشجویان تاکید داشته اند. صد البته معنای سیاسی بودن، مغایر با جنجال آفرینی هایی است که خواست دشمن و بدخواهان این آب و خاک است و جز تامین خواسته جریانات فرصت طلب ، عایدی دیگری ندارد.

رهبر معظم انقلاب در همین باره، رهنمود روشنگرانه ای دارند، ایشان می فرمایند: « بنده یک وقت عرض کردم دانشگاه‌ها باید سیاسی باشند و دانشجو باید سیاسی باشد. معنای حرف آن است که دانشجو باید قدرت تحلیل سیاسی داشته باشد تا جبهه‌بندی‌های دنیا را بشناسند تا بفهمد امروز دشمن کجاست و از کجا و با چه ابزاری حمله می‌کند. این برای شما لازم است. اگر شما تلاش سیاسی، کار سیاسی، مطالعه سیاسی و مباحثه سیاسی نداشته باشید، این توانایی را پیدا نمی‌کنید. البته توجه داشته باشید که دشمن از همین امر استفاده نکند. دشمن با کمال هوشیاری ایستاده است. امیرالمؤمنین علیه الصلاه و السلام فرمود "و من نام لم ینم عنه "؛ مراقب باشید که اگر شما غفلت می‌کنید دشمن از شما غفلت نمی‌کند. دشمن با کمال هوشیاری مراقب است.»

اتفاقا حضرت امام خمینی(ره) نیز همین دیدگاه را داشتند، تا آن جا که تصریح می کنند: «جوانان عزيز دانشگاهي، هرچه بيشتر درکسب علوم و فنون دراعتلاي کشور معظم خود کوشش و از نفوذ عناصر منحرف و وابسته به چپ و راست قاطعانه جلوگيري کنند و نگذارند محيط مقدس دانشگاه آلوده به اغراض منحرفان و وابستگان به اجانب شود».

به راستی اینک که گرگ منشان و روبه صفتان عالم در برابر نظام اسلامی و ملت عاشورایی ایران در همه جبهه ها، قدرتمند ترین صف آرایی خود را به منصه ظهور رسانده اند، دانشجویان حق باور و حق طلب در کنار حوزویان بیدار و آگاهی بخش بیش از همه اقشار می توانند و باید ندای مظلومیت و حقانیت نظام مقدس اسلامی را فریاد زده و به عنوان افسران جنگ نرم، از میراث امام و شهدا پاسداری کنند.

*سید محمد مهدی موسوی

جهان بینی امام حسین (ع) و بنی امیه از نگاه آیت الله العظمی جوادی آملی خبرگزاری حوزه /حضرت آیت الله جوادی آملی، در نوشتاری ضمن بیان ویژگی های قیام امام حسین ع به ماهیت و جهان بینی آن حضرت در قیام عاشورا و نیز جهان‌بینی امویان پرداختند . *جهان‌بینی سیدالشهداء(ع) آنچه مورد اعتقاد سالار شهیدان بود و بر همان مبنا مبارزهٴ خود را بنا نهادند و قیام كردند این بود كه در نظام هستی، حق پیروز است؛ خواه از قدرت مادی برخوردار باشد یا نه و نیز باطل محكوم به شكست است. *جهان‌بینی امویان آنچه مبنای امویان بود و بر همان مبنا حكومتشان را بنا كردند، این بود هر كه قدرت مادی دارد، پیروز است؛ خواه با حق همراه باشد یا نه؛ وگرنه محكوم به شكست است، هر چند حق باشد.   *تفاوت این نوع جهان‌بینی این دو طرز فكر كه همواره بوده و هست، از دو نوع جهان بینی جداگانه نشأت می گیرد. كسی كه جهان را در ماده خلاصه می كند و اصالت را به ماده می دهد، هر جا جریان طبیعت بیش تر حضور داشت، آن جا محور قدرت تلقّی می شود و در آن محور، قیام و قعود، عزل و نصب، عزت و ذلت دور می زند؛ ولی كسی كه جهان بینی را بر اساس حقیقت هستی تنظیم كرده است، اصالت را به معنا می دهد و در محور حق حركت می كند. این گروه، حق محورند، در قبال دیگران كه مادّه محورند. بر همین اساس، همیشه در مقابل انبیای الهی افرادی قیام می كردند كه چنین معتقد بودند: ﴿قد أفلح الیوم من استعلی﴾ کسی که برتری‌جویی نمود رستگار است [1] ؛ در برابر پیام آوران خدا كه می گفتند: ﴿قد أفلح من تزكّی﴾ کسی که خود را پاکیه کرد رستگار است [2]. طرز تفكر آل فرعون، هم قبل از آن ها بود، هم پس از آن ها. این شعار كسی است كه در تفكّر او اصالت با ماده است. او می گوید: در نظام طبیعت، ضعیف پایمال است؛ یعنی همان شعار ﴿قد أفلح الیوم من استعلی﴾ را مد نظر قرار می‌دهند. امّا آن كه می گوید: حق در جهان حاكم است و باید در محور حق حركت كرد، شعارش﴿قد أفلح من تزكّی﴾ است، یعنی هر كس روان خود را تهذیب كند به فلاح می رسد. خلاصه آن كه در جهان هستی، باطل، نه اثری دارد و نه دوامی و سراسر جهان بر اساس حكومت حق تنظیم شده است و نیز در جریان حكومت ها حق، باطل را سركوب می كند و سخن مؤمنان جنگجو نیز همین است: ﴿كم من فئة قلیلة غلبت فئة كثیرة بإذن الله﴾[3 *تمام تلاش برای شناخت حق  بر این مبنا اگر حق با كسی بود، وی از تنهایی یا كمی یاری كننده وحشتی ندارد؛ بلكه همهٴ تلاش و كوشش او در این خلاصه می شود كه حق را بشناسد و نیز در شناخت حق، محقِّق باشد و نه مقلّد و پس از شناخت حق به خود حق متّصف و متحقّق شود. اگر متحقق به حق شد، یقیناً ثابت و پیروز است و هرگز شكست نمی خورد و باید از باطل بپرهیزد و پس از شناخت باطل، قهراً آن را سركوب خواهد كرد. [1] سورهٴ طه، آیهٴ 64. [2] . سورهٴ اعلی، آیهٴ 14. [3] . سورهٴ بقره، آیهٴ 249.

ادامه نوشته