از یک شهید...
حال که از این دنیا
رفته ام، زود فراموشم نکنید، شب اول قبر تنهایم نگذارید ، حواستان به مراسم و مردم
پرت نشود، به فکر من بیچاره هم باشید، برایم صدقه بدهید، روضه بخوانید، هفته ای یکبار
سری به قبرم بزنید. آدم های خوب غسل و کفن و دفن و تشییع مرا انجام دهند. تربت ابی
عبدالله یادتان نرود. دردهانم روی سینه ام درون قبرم.
ادامه نوشته
خدایا دلم خیلی گرفته دعا که می کنم می بینم دارد 30 سالم می شود داره پیمونم پر میشه؛ خدایا بدنم را که نگاه می کنم می بینم خیلی تازه است و هنوز چین و چروک بهش نیافتاده است؛ چشام از بس اشک نریخته زرد شده به فاصله ام با تو که نگاه می کنم از خودم ناامید می شوم به خودم می گویم آخر خط رسیده ام و آب از سرم گذشته و عجیب هنوز دست و پایی می زنم به خودم می گم خدا هنوز بهت امید داره نقطه بزار سر خط و شروع کن؛ اما بازهم و بازهم سرعت گیرهای معصیت رمق را از من می گیرد خدایا می ترسم از جون دادن و غسل شدن و کفن شدن و در تابوت قرار گرفتن و تشییع شدن داخل قبر رفتن و چال شدن .
+ نوشته شده در پنجشنبه ۱ اسفند ۱۳۹۲ ساعت ۱۰ ق.ظ توسط محمد رضا عرب بافراني
|
باسلام خدمت دوستان عزيز، با توجه به تعدد نويسندگان وهمچنين تعدد وبلاگهاي پايگاه ،كليه مسئوليت نوشته ها ومطالب مندرج در وبلاگ بر عهده خود نويسنده ميباشد.